Japan Bravo,ซื้อMagazineญี่ปุ่น

posted on 01 Apr 2012 00:52 by venus-  in Diary
 
 
ว่าจะมาอัพบล็อกวันที่31แต่ก็ไม่ทันเข้าสู่วันโกหกพอดีเลย><
 
วันนี้ไปอัดรายการJapan Bravoมา รายการจะนำคลิปที่ถ่ายในวันนี้ไปออกอากาศในวันที่17เมษานี้
 
บรรยากาศในสตูดิโอสนุกมากๆเลย วันนี้เป็นหัวข้อเกี่ยวกับ ฝั่งJRock และJPOP มาพูดถึงข้อดีของแต่ละฝ่ายว่ามีอะไรบ้าง สนุกมากๆเลย ก็มีออกไปไล่เรียงทีละคน พูดกันว่ามีอะไรบ้าง
 
ครั้งนี้ที่ได้ไปเพราะว่าพี่ที่รู้จักมินชวนไป และเราก็หาคนที่ตามๆในบ้านชวนให้ไปกัน แต่ส่วนใหญ่ติดสอบ แล้วก็ติดทำงานพิเศษ และเราก็บอกกระทันหันเกินไปก็ไม่เป็นไร ก็ไปเท่าที่มีก็มีพวกแอดมิน แล้วก็ไปเจอน้องคนนึง มาด้วย ดีใจมากเลย><
 
วันนี้เลยต้องหยุดเรียนพิเศษกับเซนเซทั้งๆที่ไม่ได้อยากหยุดเลยToT เหลืออีกครั้งเดียวแล้วด้วยที่จะได้เรียนกับเซนเซ ก่อนที่จะไม่ได้อยู่ต่อโฮก
 
ภาพทีมฝั่งJPOPที่ไปพูดในวันนี้จ้า วันนี้เจอพี่คนนึง ตกใจมาก ตอนที่พี่เค้าหยิบพัดขึ้นมา เป็นพัดทักกี้สึบาสะ ตกใจมาก แล้วพี่เค้าเป็นแฟนคลับสึบาสะด้วย ไม่เคยเห็นมาก่อน ขลังมาก พี่เค้าก็หัวเราะ ชอบเสียงหัวเราะมีเค้ามากๆตอนที่กำลังถ่ายทำอยู่พี่เค้าหัวเราะตลอดเลย ดูอารมณ์ดีมากเลย แล้วก็บอกว่ายังติดตามทักกี้สึบาสะอยู่ตลอดเลย จะไปงานเลี้ยงฉลองครบสิบปีด้วย
 
สุดยอดเลย^^
 
 
 
 
 
วันนี้เกิดเรื่องอะไรหลายๆอย่างขึ้น แต่เราก็ได้รับอะไรหลายๆจากในวันนี้ วันนี้เราไปร้านหมอทำฟันแต่เช้า เมื่อคืนนั่งเม้าเรื่องชวนตกใจกับมินจนถึงตีสี่ มินลืมโทรมาปลุกฮ่าๆ ก็เลยไปถึงที่ร้านทำฟัน ปรากฎหมอยังไม่มา ป๊าเลยบอกให้กลับบ้านมาก่อน เราก็เลยรีบกลับมา แล้วไปถึงที่สยามดิสราวๆเที่ยงๆ ก็มาเจอกัน ฝ้ายอยู่ในสภาพที่หิวโซมากก กะว่าจะหาอะไรกินกัน เดินวนกันเป็นลูกข่างในสยามดิส
 
สุดท้ายกลัวไปกินแมคที่พารากอนแล้วจะไม่ทันเลยไปกินไอติมเดลี่ควีนชั้นบนแทน
 
พอเจอพี่กิต พี่กิตก็เอาซิงเกิ้ลแบบที่2-3ให้ดูเราก็ดีใจมาก ได้จับของแท้ โฮก ของของจั้มพ์นี่ยังไงก็มีคุณค่าทางจิตใจสำหรับเราอยู่ดี(><)
 
พอตอนที่อัดรายการเสร็จ ออกมาด้านนอก ก็ขอซิงเกิ้ลพี่กิตมาถ่ายด้วย เพราะหลายๆคนอาจจะคิดว่าของยังไม่มา จริงๆแล้วมาแล้วเหลือแต่แบบที่1ที่ขาดอีกสิบแผ่น ToT;; อึดอัดจังเลย เราก็อยากบอกทุกๆคนขอโทษทุกๆคนที่รอนานเพราะเราก็สั่งแบบที่1 เราก็อยากได้ เราก็ต้องรอเลย เราก็ไม่รู้จะทำยังไง ตอนนี้อยู่ในสภาพที่เครียดมากๆเลย
 
คงต้องรอทางนู้นติดต่อหามาอีกทีเลย แล้วช่วงสงกรานต์หยุดยาวอีกก็ไม่รู้จะเป็นยังไงต่อ แต่เราก็อยากให้คนที่ซื้อรู้ว่าเราติดตามให้ตลอดและไม่ได้หายไปไหนเลยT^T ตามกันเป็นทอดๆเลย
 
 
 
 
ซิงเกิ้ลนี้ได้เอาไปถือในรายการด้วย (><) ให้พี่ๆทุกคนที่อยู่ฝั่งJPOPถือเลย เพราะเอามาพอดี ฮ่าๆ โปรโมตจั้มพ์ไปในตัว เย้เย^o^
 
มีคนนึงเม้นในบ้านด้วยว่า ติดตามมาเพราะดูในรายการนี้เราก็เลยตกใจไม่คิดว่าจะมีคนติดตามจริงๆ
 
ที่ได้ไปออกตรงนี้ก็เพราะว่า ถ้าไม่ไปออกก็ดูไม่ดี พี่เค้าขอมาให้หาคนเรายังหาไม่ได้ เราก็เลยต้องเป็นตัวแทนไปแทนT-T;;
 
เราก็ไม่รู้จะพูดถึงวันนี้ที่ได้ไปอัดยังไง นอกจากคำว่า รู้สึกสนุกมากๆเลยที่ได้เจอทุกๆคน ที่ชอบJเหมือนกัน แล้วก็เจอคนนึง นั่งอยู่ฝั่งJRockตอนอัดเสร็จก็เดินเข้ามาทัก บอกว่าติดตามบ้านAll Aboutด้วย ฮือ T__T;;
 
ดีใจง่ะ หน้าตาน่ารักด้วย แอร๊ยยย >///< ดีใจมากเลยที่มีคนจำหน้าเราได้แล้วเข้ามาคุย ขอบคุณจริงๆนะคะ
 
แค่นี้ต่อให้มีคนด่าเราลับหลังแค่ไหนเราก็ไม่สนใจหรอก เพราะเราไม่เคยไปง้อขออะไรจากเค้า เราทำได้ด้วยตัวของเราเอง เราก็อยู่ด้วยตัวของเรานี่นาเนอะ^^v
 
วันนี้ระหว่างที่เดินๆเม้ากับบนสยามดิส ฝ้ายก็ไปถอยแมคมาตรึมเลย เราก็แบบ โอยอยากได้Duetเดือนสี่มากๆ หลายวัน นั่งโอดครวญ เพราะไปเห็นคลิปนึงที่เราตามๆในยูทูปเป็นพวกแฟนจั้มพ์ในญ๊่ปุ่นเอาของที่สะสมมาถ่ายๆหรือพวกแมคมาลง เราก็ไปเจออันนึง มันคุ้นๆ จำภาพได้เพราะมีภาพชี่ที่เค้าชอบมากภาพชี่ยกสองนิ้ว ฮ่าๆ
 
แล้วพอดูคลิปนั้นก็เป้นบ้าเลย จะเอาดูเอตเดือนสี่>{}
 
ก็เลยโว๊กๆใส่มินกับเอ๋ในสไกป์ว่าอยากได้ แล้วสักพักเอ๋ก็บอกว่า เอ๋จะซื้อสองเล่มนะ
 
เค้าบอกอ้าวซื้อทำไมสองเล่มอ่ะ เอ๋บอกอีกเล่มให้เค้าแบ่งกับมินT^T
 
ซึ้งง่ะ เอ๋บอกว่า อะไรที่เพื่อนเค้าชอบ เค้าก็อยากให้ด้วยความรู้สึกที่อยากให้
 
เค้าเข้าใจความรู้สึกตรงนั้นดีมากๆเลย ขอบคุณมากๆเลยน้า เค้าดีใจมากเลยที่ได้เจอทุกคน
 

 
สุดท้ายก็ลดกิเลศไม่ได้ ก็เลยโทรไปหาคิโนะ ให้เก็บแมคอันนั้นไว้เพราะทุกคนบอกมันยังเหลืออีกเล่มนึง ก็เลยไปรับ แล้วก็ยกเลิกST ที่สั่งประจำด้วย
 

 
วันนี้วุ่นวายมากๆเลยตอนขากลับนี่เรียกว่าเหมือนอยู่ในเส้นตายเลย นัดหมอสองทุ่ม อยู่บนรถเมล์หลังจากขึ้นรถไฟฟ้าราวๆทุ่มนึงแล้วคิดว่าไม่น่าจะติดปรากฎไปติดไฟแดงแถวพระราม7จะเป็นบ้าตาย
 
เวลาที่คนเรารีบอะไรมากๆ แล้วคนขับรถเมล์มันขับช้าโคตรๆนี่อยากจะไปขับแทนจริงๆ แล้วมันก็จะทำอะไรขัดใจเราตลอด ฮ๋าๆ
 
แต่คนที่ขับรถเมล์ขากลับบ้านเราวันนี้มันช้าจริงๆ 40 คงที่=_=
 
พอลงป้ายวิ่งตากฝนกอดแมคกาซีน มาราธอนเลย หมอบอกมาให้ถึงก่อนสองทุ่ม ไปถึงทุ่มสี่สิบห้านิดๆ ในสภาพเหมือนอีเพิ้ง เหนื่อยหอม ขานี่เปื้อนนํ้าฝนตัวนี่เปียกหมด แต่แมคแห้ง ฮ่าๆๆๆ
 
 
ตอนเข้าไปในคิโนะ ก็ไปหยุดยืนกรี๊ดอุมิกะลงหนังสือการ์ตูนผู้ชายอยู่ด้านหน้า ลงสองเล่มด้วย อยากได้มาก สรุปก็เลยปรึกษาฝ้าย ฮ่าๆ ซื้อเล่มเดียว ก็เลยถอยมาสองเล่ม ฝ้ายก็ให้ยืมบัตรลดราคาแมค เย้
 
แมคที่ซื้อมาในวันนี้
 
 
Duet 2012.04 แล้วก็การ์ตูนที่อุมิกะลงหน้าปก มันแถมโปสเตอร์ใหญ่สะใจมาก โปสเตอร์อันนี้เป็นหน้าปกPBของอุมิกะที่พึ่งวางแผงไปวันที่28 มิรัยด้วย เค้ากะว่าจะเล็งซื้อให้ได้ ฮ่าๆ มิรัยนี่ไม่ได้ถ่ายPBมาสองปีเลยยิ่งอยากได้
 
เจ้าโปสการ์ดตัวการที่ทำให้เราสติแตก ฮ่าๆ ชอบมาก อยากได้ แล้วคนญี่ปุ่นที่โพสคลิปก็ไซโคอย่างรุนแรง-.- แถมยังบอกภาพชี่สองนิ้วเหมือนผู้หญิงอีก =3=
 
 
แต่ก็เหมือนจริงๆ ฮ่าๆๆ
 
ตอนที่ยังไม่ฉีกออก
 
 
 
 
ฉีกออกแล้วเป็นแบบนี้
 
อันนี้เป็นประวัติย่อๆ
 
 
ด้านนอกเป็นแบบนี้
 
VVV
 

 
 
โปสการ์ดทั้งหมด เพระาเหตุนี้ถึงได้ซื้อ นานๆทีจะมีแบบนี้ โฮกก ไซโคไปหลายคนให้ซื้อ ฮ่าๆๆ
 
ด้านหน้า
 
 
 
 
ด้านหลัง
 
 
 
 
อีกด้านของโปสเตอร์อุมิกะจัง ใหญ่มากเลย ชอบจัง อยากได้PBเร็วๆแล้วอ๊าย
 
 
 
สวยดูโตขึ้นด้วย อ๊ายยย
 
อุมิกะจังงงง
 
 
 
วันนี้เห็นพรีวิวstเดือนใหม่แล้วอยากได้มาก มาริลงหน้าปกด้วย stเปลี่ยนฟ้อนต์การจัดวางตัวอักษรใหม่ด้วย
 
มีแผนการณ์บางอย่าง อิอิ ไว้เดี๋ยวอีกสักพักจะอัพเรื่องราวที่อยากอัพมานานลงในบล็อก^^
 
วันนี้เอ๋ให้เหรียญเครื่องรางมาด้วย เอ๋บอกว่า เป็นเหรียญจากซานต์ฟรัง สมัยที่เอ๋ไปอยู่ที่อเมริกาเมื่อต้นปีที่แล้ว เอ๋บอกเป็นเครื่องรางนำโชค พกใส่ไว้ในกระเป๋าสตางค์
 
เก็บเอาไว้ ไม่ล้างสบู่หรอก ขลังดี ฮ่าๆๆ
 
 
 
เอ๋ขอบคุณมากๆเลยน้า^o^
 
 
 
 
วันนี้ด้วยความเร็วสูง เค้าเลยทำอะไรแบบสำเร็จรูปมาก โฮก ตอนเย็นประมาณห้าโมงกว่าๆหลังจากทานข้าวกันก็ไปถ่ายปุริกัน
 
หลังจากที่ไม่ได้ถ่ายมานานเลย มันก็ไวเหมือนเดิม ฮ่าๆๆ
 
 
 
 
 
 
 
ชอบภาพนี้ที่ฝ้ายแต่งมากๆเลย กวนดี ฮ่าๆๆ
 
 
 
 
วันนี้ตอนที่กินข้าวกัน ฝ้ายก็เอาบางอย่างให้ เป็นสิ่งที่ฝ้ายทำให้ด้วยมือของฝ้ายเอง ทำเองทุกอย่างเลย
 
ฝ้ายชอบทำงานเฮนเมด เพราะมีคุณค่าทางจิตใจ ก็เลยให้เค้า มิน แล้วก็เอ๋ เป็นสีต่างๆ เค้าได้สีเหลืองฝ้ายบอกNYC ฮ่าๆๆๆ
 
ข้างในเป็นดาวสีดวงมีความหมาย ขอบคุณมากๆเลยน้า
 
 
 
อีกไม่นานแล้วสินะ.. อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก วันก่อนประกาศผลเรื่องของรางวัลที่ทางบ้านมอบให้คนที่มาร่วมเล่นเกมกัน เค้ารู้สึกดีใจจัง
 
เวลาที่ใครชอบในสิ่งที่เราให้ไป แม้คำพูดเล็กๆน้อยๆเราก็มีความสุขได้ ถ้ามันออกมาจากใจที่แท้จริง ถึงแม้เราก็ไม่รู้หรอกว่าคนๆนั้นคิดจากใจจริงๆหรือเสแสร้งพูดหรือเปล่า แต่เราจะไม่ทำอะไรแบบนั้นกับใครแน่นอน^o^
 
 
 
พึ่งรู้ข่าวมาว่า
 
จิเนนสูงขึ้น170ซม.
 
วันโกหก ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
 
เอะเล่นอะไรแป้กจังเลย ฮ่าๆๆๆ

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

edit @ 1 Apr 2012 01:30:10 by venus

1 Comments

ความรู้สึก

posted on 22 Mar 2012 19:56 by venus-  in Diary
 
 
เป็นสิ่งที่อยากจะเขียนลงบล็อกส่วนตัวของตัวเราเองมาหลายต่อหลายครั้งแล้ว แต่ไม่มีความกล้าพอไม่รู้ทำไมเหมือนกัน คงเพราะอะไรหลายๆอย่าง ถ้าเขียนลงไปในบล็อกมันจะไม่เหมาะเท่าไหร่ก็เลยเลือกที่จะไม่เขียนลง
 
แต่วันนี้มันรู้สึกแบบ ไม่ไหวแล้วจริงๆ ToT
 
วันนี้เค้าเขียนบล็อกพูดถึง
 
โมริโมโต้ริวทาโร่..
 
 
ภาพที่โพส เป็นภาพที่เห็นครั้งแรกในstที่ปรกติซื้อทุกเดือน แล้วชอบมากๆ มักจะเปิดดูบ่อยๆ เพราะในนั้นมีพูดถึงแฟชั่นสาวๆที่ชอบด้วย เห็นแล้วรู้สึกว่าริวเหมาะกับการแต่งตัวแบบนี้ดีจังเลย รู้สึกว่าถูกใจภาพนี้อย่างไร้สาเหตุ
 
พอจะมาเขียนแล้ว ก็ไม่รู้จะเริ่มพูดอะไรก่อนดีแฮะ..
 
จริงๆแล้ว มันเริ่มมาจากที่ว่า เราฝันถึงริว มันเป็นฝันที่รู้สึกไม่ค่อยดี ฝันแรกที่เราฝัน น่าจะราวๆปลายปีที่แล้ว ปรกติ ถ้าฝันเฉยๆเราก็จะไม่ได้อะไรกันใช่ม้าเพราะเป็นแค่ฝัน แต่บางที ฝันนั้นมันกลับมาฝันเหมือนกันติดต่อกันเลย เหมือนๆกันด้วย จนเรารู้สึกแปลกๆ
 
ฝันที่เราฝันคือ เรายืนอยู่ในห้อง ด้านหน้ามีริวยืนอยู่ สวมเสื้อสีขาว กางเกงยีนส์ แล้วก็ยิ้มกว้างๆ หัวเราะออกมาด้วย ดูมีความสุขมาก สักพัก ก็เห็นริวยืนร้องไห้ เสียงดังเหมือนเด็กๆเลย
 
แล้วพูดแต่คำว่า "ขอโทษๆ" แล้วก็เอาแต่ร้องไห้ อยู่แบบนั้น
 
พอเรากลับมาฝันถึงอีก คราวนี้เราไม่เห็นริวยิ้มเลย เอาแต่ร้องไห้ แล้วพูดคำว่าขอโทษ
 
ในตอนนั้นเราก็ไม่ได้อะไร แต่ทุกครั้ง ที่เราดูภาพจั้มพ์ หรือดู7เรามักจะคิดถึงแบบบอกไม่ถูก เหมือนกับ เราเคยเห็นคนๆนี้คุยอยู่ในแมค ในทรานซ์ ในซับคลิปทีเราเคยแปล จู่ๆก็ไม่มีแล้ว ไม่ได้มาลงด้วย เค้าก็รู้สึกแปลกๆเป็นธรรมดา อย่างตอนที่7ออกเพลงเดี่ยวใหม่ เค้ายังคิดเลย ถึงเค้าจะไม่ได้เมนริว แต่คนมันเคยเห็นกันมาก่อน เคยอยู่ด้วยกันมาก่อน ขนาดเอ๋เพื่อนเค้ายังพูดเลย ว่าไม่มีริวแล้วมันหวิวๆ
 
แล้วหลายวันก่อน เราฝันว่า เราได้เห็นริวบนถนน สวมชุดโฮริ และเพื่อนเราก็เข้าไปคุยด้วย ริวยิ้มแย้ม และหน้าตาหล่อมากๆ แล้วก็ฝันยาวมากๆเลย ว่าไปหนีอะไรสักอย่าง แล้วสุดท้ายก็มาเห็นริวร้องไห้อีกแล้ว เค้าก็เล่าเรื่องความฝันให้เอ๋ฟังเหมือนกันแต่ว่าเล่าไม่จบ
 
เราวิ่งหนีงูตัวใหญ่ไปหลบในห้อง และเห็นริวร้องไห้  และเราก็จำไม่ได้ว่าเราพูดอะไรไป แต่เราจำคำพูดนึงได้เลยว่า ริวพูดว่า "สักวันนึง จะกลับมาอีกครั้ง กลับมายิ้มให้ได้"
 
เราก็แบบโฮกก มันรู้สึกยังไงไม่รู้ ตอนนี้เค้าก็บรรยายความรู้สึกตรงนี้ออกมาไม่ถูกเลยเหมือนกัน ตอนนี้ความรู้สึกนั้นก็ยังคงอยู่ เหมือนฝันที่เราฝันไปมันเหมือนปลุกอะไรบางอย่าง ความรู้สึกในตัวเรา
 
มันคงอาจจะคล้ายๆกับตอนที่เราแต่งฟิค ไดอารี่ยามะจัง ที่เราไม่ได้อะไรกับยามะจังเลย ในตอนแรกที่เริ่มแต่ง ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับจั้มพ์เลย รู้น้อยมากเพราะพึ่งรู้จักจั้มพ์ ตอนนั้นตรงๆเลย เราอายุ16 รู้จักชื่อจั้มไม่หมดเลย เพราะเราเป็นคนจำชื่อคนยาก ยิ่งญี่ปุ่นเรียกรวมกันงงไปหมดเลย แถมอ่านญี่ปุ่นไม่ออก งงเลย
 
พอมาแต่ง เราจะติดนิสัยที่จะต้องใส่ความเป็นเอกลักษณ์ของตัวละครนั้นลงไป มันก็เลยต้องนั่งศึกษา คนที่เราจะแต่งอย่างละเอียด แต่งๆไปก็ไม่รู้ว่าเราใส่นิสัยลงไปได้ยังไง อย่าง ริวเราก็ใส่ลงไป พอจะเขียน มันก็จะนึกถึงเจ้าตัวด้วย อาจจะเพราะแบบนั้นด้วยล่ะมั้ง ที่ทำให้ ยูโตะ ยามะจัง จิเนน ริว มีความรู้สึกที่พิเศษเพราะได้แต่งฟิคด้วย
 
เค้าเองถึงตอนนี้จะตามจั้มพ์ แต่ก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับจั้มพ์เยอะแยะมากมาย เราคิดว่าหลังจากนี้ไปเราจะพยายามให้มากขึ้นในทุกๆอย่าง
 
ตอนนี้ที่เราไม่แปลทำซับรายการ เราอยากจะทุ่มให้กับแมคมากกว่า ในนั้นมีอะไรเกี่ยวกับจั้มพ์ที่เราไม่รู้ให้อ่านอีกมากมาย เราอยากจะแปลตรงนั้นมากกว่า
 
แต่เราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมหลายๆคนไม่ค่อยอ่านกัน
 
เรื่องริว..อาจจะเกี่ยวที่ว่า เราเคยพูดกับเพื่อนๆคนนึงเอาไว้ คนที่เราไว้ใจ และจนถึงตอนนี้แล้ว เราก็ไม่ได้อะไรกับเพื่อนคนนั้น หรือไปพูดให้ใครเกลียดเพื่อนคนนี้เลย
 
เพราะครั้งนึงก็เคยตื่นมาเพราะฝันว่าเพื่อนคนนี้ตาย นํ้าตาไหลพราก เหมือนกับที่ฝันถึงริวเมื่อเร็วๆนี้ ทั้งๆที่ไม่ได้อะไรมากเลย แต่ทำไมนํ้าตาถึงไหลไม่หยุดก็ไม่รู้ ปวดตามากๆเลย ToT
 
แปลกดีเนาะ ตอนนี้เราก็เป็นโรคจิตอะไรไม่รู้ พอเปิดภาพจั้ม ในตอนนี้ชอบมองหาริว อาจจะบ้าที่เราก็ได้ ที่เป็นแบบนี้
 
สิง่ที่เราอยากจะบอกคนเหล่านั้น บางทีก็อยากจะตะโกนออกไปว่า เราไม่ใช่แบบนั้น!!! เราไม่ได้พูดแบบนั้นนะ!!! นั่นไม่ใช่สิ่งที่เราเคยพูดเลย!!!
 
แต่เราก็ไม่มีทางทำได้ เลยได้แต่เก็บความรู้สึกเอาไว้อยู่แบบนี้.. ต่อไป โดยที่มีเพียงคนที่อยู่ใกล้ตัวเท่านั้นที่รับรู้ความรู้สึกของเราทั้งหมด
 
 
...
 
 
1 Comments

ไปดูDVDซัมแมรี่กับเพื่อนๆ,นิตยสารเล่มพิเศษของst

posted on 19 Mar 2012 17:43 by venus-  in Diary
 
อัพเยอะแยะเลยวันนี้ เย้ๆๆ(^O^)
 
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาไปดูซัมแมรี่กับ เอ๋ มิน ฝ้าย ที่บ้านของมินมา^O^
 
มีความสุขมากๆๆๆๆๆๆๆเล้ยยยยยยยย \>{}
 
นัดกันตอนแรกก็แอบเสียวๆว่าฝ้ายจะไม่ว่างมา ช่วงนี้ทุกๆคนดูวุ่นวายกันมาก ขนาดตัวเราที่ว่างจัดก็ยังยุ่งกับเค้าเลย ToT;; ไม่มีเวลาจะหายใจหายคอกันเลย ฝ้ายที่เรียนหนักอยู่แล้วไมต้องพูดถึงเลย ถึงกับป่วยเข้าโรงพยาบาล แถมได้ยินจากเจ้าตัวว่า แอบออกมาก่อนพักได้คืนเดียวเองด้วยToT
 
เราไปถึงที่คิโนะเซ็นเวิร์ดเพื่อรับแมคพิเศษ บิจิงนินะรุ ของstที่มาริยะจังลงหน้าปก เป็นเล่มที่คิดแล้วคิดอีกว่าจะเอาดีมั้ย และสุดท้ายก็ซื้อ โดยที่ทิ้งDuet 2012.04 ที่แถมการ์ดของจั้มพ์เอาไว้อย่างอาลัยอาวรณ์อยู่เบื้องหลังT T
 
ต้องเลือกสักอย่างนี่นาแง
 
สั่งย้อนหลังก็ไม่ได้อีกฮือ
 
 
พอไปถึงที่นั่น เราก็เดินดูนิตยสารหนังสือ สักพักฝ้ายก็มาถึง เราก็ยืนเม้าส์กับฝ้าย แล้วก็นั่งเม้ากันนอกร้าน รอเอ๋มา แล้วก็มินด้วย
 
พอมากันครบก็ไปรับหนังสือกัน เอ๋ก็รับปฏิทินจั้มพ์
 
นิตยสารเล่มพิเศษที่มาริลงหน้าปกที่เราซื้อ เนื้อหาข้างในเกี่ยวกับการสอนแต่งหน้าอย่างละเอียด
 
เล่มไม่หนามาก
 
แต่มาริสวยมากเลย โฮกกก เคลิ้ม>_<
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ชอบมากเลย(>_<) มาริยะนี่ตั้งแต่ตามมานี่ซื้อตามทุกเล่มเลย ดูเท่าไหร่นับวันผู้หญิงคนนี้ก็เริ่มสวยขึ้นเรื่อยๆ^o^
 
พอมาเจอกัน ก็ฝังตัวอยู่ในคิโนะนานมากกกกก ไปยืนส่องนั่นนี่ แล้วก็ดูpotatoที่มันเหลืออยู่..
 
ตอนที่เอ๋รับปฏิทินเราก็แบบ โฮกฮากมาก ได้จับของแท้แล้ว คราวที่แล้วจะซื้อก็ไม่ทันเพราะเหตุผลบางประการณ์ที่ไม่อยากย้อนกลับไปพูดถึงT^T
 
หลังจากรับหนังสือเสร็จ ก็ยังมาเดินวนดูนั่นนี่อีก แล้วก็มากินข้าวกันที่ร้านโอโตยะที่เซ็นเวิร์ด
 
พอมาถึงระหว่างที่รออาหารมา เอ๋ก็เปิดปฏิทินออกมานั่งโฮกทันทีเล้ย เย้
 
ภาพที่มินถ่าย
 
 
ตอนแรกที่เราเห็นพี่จีนอัพลง มันดูเล่มใหญ่มาก พอมาเห็นเล่มจริงๆ เล่มเล็กกว่าที่คิดเอาไว้ แต่อยากสั่งมากๆเลยT^T แต่ที่คิโนะสั่งย้อนหลังไม่ได้ แล้วมาคิดตอนนี้ก็สายไปแล้ว มันคงไม่เหลือให้ซื้อแล้วมั้ง ToT เลิกตั้งความหวังไปแล้ว ฮือ
 
พอเปิดดูก็นั่งกรี๊ดๆกัน ต่างคนก็ต่างชี้ดูจุดนั้นจุดนี้กันใหญ่ ฝ้ายก็ดูบางภาพที่รู้สึกถูกใจมาก แล้วก็บอกว่าจะเอามาทำเป็นเฮดบ้านเมื่อไหร่ที่ฝ้ายว่าง(><)
 
พอดูกันเสร็จ ตอนแรกยังดูไม่เสร็จเลยด้วยซํ้า แต่ว่าของที่แถมที่เป็นพวกการ์ดที่แถมมาแล้วก็กระดาษโน๊ตมันซ้อนอยู่ที่หน้าแรก เอ๋ก็หยิบออกมา แล้วก็ฉีกกระดาษให้ทุกๆคนเลย
 
ซึ้งง่ะ ToT;;
 
สักพักทุกคนก็รุมดูการ์ด เอ๋บอกให้นะใครอยากได้แผ่นไหนเอาไปได้เลย เอ๋ขอโตะไว้แผ่นเดียว
 
เค้าก็แบบ งั้นเค้าขออิโนะจังนะ TwT
 
แล้วก็ได้!!!>o
 
ขอบคุณมากๆเลยน้าเอ๋T^T
 
 
 
 
 
 
ขอบคุณนะที่ให้จั้มพ์เรา เราดีใจมากเลย>< เย้ๆๆๆV(^O^)V
 
เอ๋ขอถ่ายคู่กับปฏิทิน เย้ๆๆ
 
 
 
ตอนที่เริ่มกินข้าว ตอนแรกกะจะไปกินที่บ้านมิน แต่ฝ้ายบอกว่าหิวมากไม่ไหวแล้ว เค้าก็กลัวฝ้ายจะเป็นลมเป็นแล้งไปก็เลยพาไปกิน เลือกตั้งนานว่าร้านไหน ฮ่าๆๆ
 
ตอนที่กินก็ยังนั่งเม้านั่นนี่ต่ออย่างไม่หยุดยั้ง กว่าจะรู้ตัวอีกที อ้าว ห้าโมงแล้ว=[]=
 
 

 
ตอนแรกเรากะจะไปนอนค้างที่บ้านมินหนึ่งคืน ก่อนที่จะกลับบ้านตอนช่วงเช้าเพื่อมาอ่านหนังสือเตรียมสอบที่บ้าน
 
พอนั่งรถไฟฟ้ายาวนานที่สุดตั้งแต่เคยนั่งมา ก็มาลงที่แบริ่งสุดสาย นั่งแท๊กซี่ต่อ
 
บ้านมินอยู่บางปู.. ซึ่งคนละเรื่องกับเราที่อยู่แถวพระราม5มากๆ=[]=;; ยิ่งฝ้ายยิ่งไกลใหญ่ เพราะบ้านฝ้ายก็อยู่ใกล้ๆแถวบ้านเราเลย
 
พอมาถึงปุ๊ปก็เจอคุณแม่ของมิน แม่มินก็บอกเต็มที่เลย กรี๊ดให้เต็มที่ ฮ่าๆ
 
พอมาถึงปุ๊ป ฝ้ายก็ที่ตอนแรกกะว่าจะไม่นอนค้างที่นี่เพราะมีงานที่ต้องกลับไปทำเยอะ บวกกับไม่สบาย แล้วก็พ่อแม่ไม่เคยให้ไปค้างที่อื่น เรามิน เอ๋ ตอนแรกก็กะว่าจะไปส่งฝ้ายที่แบริ่ง
 
ไปมาๆ ฝ้ายก็ยืมโทรศัพท์เอ๋ไปโทรหาพ่อแม่ ซึ่งก็ตกลงว่านอนค้างได้ เย้ๆๆๆ!!!
 
ดีใจมากๆเลย แต่ว่าฝ้ายไม่ได้เตรียมอุปกรณ์การดำรงชีพมาเลย=[]= นอกจากชุดที่จะใส่กลับตอนที่ไปอยู่ที่บ้าน ฝ้ายจะกลับบ้านเสาร์อาทิตย์
 
ก็เลยเดินไปซื้อแปรงสีฟัน นู่นนี่มาให้ฝ้าย ก็โอเค แล้วเราก็เริ่มดูซัมแมรี่แผ่นแรกกัน!!>{}<
 
ตอนแรกก็ตื่นเต้นมาก ตอนที่มินกำลังเปิด เราก็เดินไปปิดผ้าม่าน ประตู ปิดไฟมืด นั่งตั้งสมาธิกัน คือตอนนั้นทุกคนอยู่ในอารมณ์ที่ตื่นเต้นมากๆ เราตื่นเต้นจนปวดท้อง มือนี่เย็นเฉียบไปหมดเลย
 
พอเริ่มเท่านั้นแหละ โฮกกกกกกก ตอนแรกที่เริ่มดูมินขนหมอนลงมาให้ตรึมเลย รู้หน้าที่เลย คือหมอนนี่จะเป็นตัวช่วยได้ดีเลย คือกอดรัดฟัด ทึ้ง ทุบ เหวียง มากๆ ฮ่าๆๆๆ
 
กรี๊ดโวยวายตั้งแต่ตอนแรก เปิดเสียงแบบโคตรดัง มินมาบอกว่า ละแวกเพื่อนบ้านบอก เสียงกรีดร้อง เสียงคอนฯดังออกไปนอกบ้านเลย ฮ่าๆ
 
ดูคอนฯซัมแมรี่2012ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เราได้ดูคอนฯจั้มพ์กับแฟนจั้มพ์ ที่รักจั้มพ์ และทำบ้านเกี่ยวกับจั้มพ์ด้วยกัน มันรู้สึกมีความสุขมากๆจนบรรยายไม่ถูก เป็นสิ่งที่เรารอคอยมาตลอดตั้งแต่ชอบจั้มพ์มา
 
ตอนที่ดูก็ทั้งเผาจั้มพ์ กรี๊ด นํ้าตาซึม จั้มพ์บอกให้พูดอะไร ร้องอะไรก็ร้องตามหมด >< มีความสุขมากๆเลย
 
เอ๋ก็ดูมีความสุขมากที่เห็นยูโตะหลั่นล้า ทำท่าปรบมือหลายๆรอบทั้งๆที่คนอื่นเต้นท่าอื่น และยูโตะที่ร็อคสุดขีด ยูโตะที่หายไปในกลุ่มควัน ฮ่าๆๆๆๆ ฮามากเลย
 
ไม่ได้ดูแต่เมนเท่านั้น ส่องทุกคนเลย ตอนแผ่นที่สองตอนช่วงที่สตอปตรงที่โตะกระโดดขึ้นไปตรงขอบที่กั้นเวทีระหว่างแฟนๆ เราก็กดสต๊อปเพื่อดูปฏิกิริยาตอบสนองกลับของแฟนๆ
 
แล้วตอนที่สต๊อปนั่นเอง!!
 
มิน : O.O!! เฮ้ยๆๆๆๆ!!
 
แล้วก็เอานิ้วจิ้มไปที่คนๆนึง เป็นแฟนบอย ถือพัดใครก็ไม่รู้ และเอ๋กับฝ้ายก็ชี้ไปที่คนอื่นๆที่เป็นแฟนบอยอีกตรึมในจุดนั้นที่มีอุจิวะของโตะมากเป็นพิเศษ
 
จังหวะนี้เป็นภาพตอนที่มินถ่ายเอาไว้พอดี แต่ว่ามันเห็นไม่ค่อยชัดเพราะถ่ายไกล
 
 
 
และตอนที่เราดูกัน ก็รู้สึกหลากหลายอารมณ์มากๆเลย ตอนที่ดูตอนที่เพลงชาติของจั้มพ์ขึ้น ตอนนั้นแม่มินอยู่ในห้องนํ้า เราก็ไม่กล้าเปิดกัน แต่พอเพลงชาติดังขึ้น ทุกคนก็รีบร้องใหญ่เลยว่า สต๊อปก่อนๆๆๆ>{}<!!
 
พอเริ่มเท่านั้นก็ซึ้งกันใหญ่T^T
 
คิดถึงสมัยจั้มพ์เดบิวต์ToT
 
ดูคอนฯครั้งนี้มันบรรยายความรู้สึกออกมาไม่ถูกเลย มันได้อะไรหลายๆอย่างจากการที่ได้ดูด้วยกัน ความรู้สึกมันเก็บเอาไว้อยู่ในใจเลย^^
 
เป็นครั้งแรกของฝ้ายและเอ๋ที่ได้นอนค้างบ้านเพื่อน และพ่อแม่ของฝ้ายก็ค่อนข้างดุ แต่ก็ยอมให้มานอนบ้านมินได้
 
ทั้งๆที่เรารู้จักกันผ่านเนตแท้ๆ..
 
ทั้งๆที่พึ่งรู้จักกันไม่นาน แต่พวกเราก็ผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะแยะมากมาย
 
ทั้งถูกคนดูถูก คนต่อว่าลับหลัง แทงข้างหลัง
 
หรือแม้กระทั่งเพื่อนสนิทของเค้าที่คบมานานก็ยังตีจากไปเลย
 
ทั้งๆที่พึ่งเจอกันแต่เราก็สนิทกันอย่างรวดเร็ว เพื่อนๆทั้งสามคนนี้ เป็นเพื่อนที่มีค่ามากสำหรับเรา เป็นหลายๆอย่างสำหรับเรา และเป็นเพื่อนที่จริงใจมากจริงๆ อยู่ด้วยกันแล้วสบายใจมาก สามารถพูดคุยกันได้ทุกๆเรื่อง ทั้งเรื่องที่ทุกข์ใจ หรือเรื่องที่ดีใจ
 
 
 
 
ถ้าเราไม่ได้มาเจอทุกๆคน เราก็ไม่รู้ว่าตัวเราในตอนนี้จะเป็นยังไง แต่เราเชื่อว่าเราคงจะไม่มีความสุขอยู่แบบนี้หรอก เรารู้ว่าลับหลังมีคนด่าเราเยอะแยะมากมาย แต่เรายังยิ้มออกมาได้เพราะมีทุกๆคน มิน เอ๋ ฝ้ายอยู่เคียงข้าง คอยให้กำลังใจ เราเคยบอกมินและฝ้ายในตอนต้นว่า ถ้ามารู้จักเรา จะได้รู้เลยว่าเราต้องเจออะไรบ้างในแต่ละวัน มินก็เลยบอกว่า ได้เจออะไรเยอะ ผู้คนหลากหลายรูปแบบในโลกไซเบอร์จริงๆ
 
ทั้งคนที่เข้ามาพูดดีโคตรๆ ติดตามบ้าน อย่างนั้นอย่างนี้ ชมนู่นชมนี่ แต่ปรากฎ ลับหลังด่ายับเยิน
 
หรือแม้กระทั่งพวกที่ด่าอย่างโจ่งแจ้งเรียกเป็นชื่อเลยก็มี
 
หรือบางคนที่แย่หน่อยก็แว้งกัดลับหลัง ไปเล่าเป่าหูให้คนอื่นไม่เข้าบ้านเรา
 
อะไรอีกมากมาย ร้อยแปดมากๆ
 
เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ทำไมเราถึงทนมาได้ตลอด
 
คงเพราะเรารักจั้มพ์ล่ะมั้ง ที่ทำให้เรารู้สึกว่า เรามีกำลังใจที่จะสู้ต่อไป แม้จะถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกสร้างภาพทำเป็นชอบจั้มพ์ก็ตาม ตอนนี้เราไม่สนใจแล้ว จะว่าอะไรเราก็ว่าไปจะด่า จะนินทา จะเอาเรื่องเราไปเล่าอะไรก็ปล่อยไปแล้ว เพราะยังไงเราก้ไม่หยุดสิ่งที่เรากำลังทำอยู่นี้หรอก ถึงไม่มีคนดูเราก็จะทำต่อไป เพราะเราทำแบบนี้มาตั้งแต่ต้นแล้ว
 
เราดีใจมากๆที่ได้เจอกับทุกๆคน^^
 
ขอบคุณนะ ที่เราได้มาเจอกัน และได้มาเป็นเพื่อนกัน
 
 
 
 
เรามาสู้ไปด้วยกันนะ ผ่านไปด้วยกันให้ได้ แล้วจะถึงวันนั้นของเรา วันที่ความฝันของพวกเราจะเป็นจริง และสิ่งที่ทำให้มินเจ็บปวดก็คือเรื่องที่เกิดขึ้น ซึ่งเราก็ไม่อยากจะเชื่อว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้นจริงๆ
 
 
ตอนที่ดูคอนฯซัมแมรี่ ตอนที่ดูๆ ตาก็ไปเห็นคนถือพัดริวพอดีเลย
 
 
มุมซ้ายสุด ตัวอักษรสีเหลืองๆเขียวๆสะท้อนแสง พื่นหลังสีชมพูสะท้อนแสง ตอนที่ดูจู่ๆ ตาก็ไปเจอพอดี(><) เลยให้สต๊อปแล้วก็ให้มินถ่ายเก็บเอาไว้ให้
 
รู้สึกเราจะเห็นในคอนฯสองครั้งมั้ง น่าจะสามเลยด้วย แต่มันพรึ่บๆไวมากๆ
 
พอดูเสร็จ ก็ราวๆเที่ยงคืน ก็นั่งคุยกันใหญ่เลย แล้วก็เปิดคอนฯอาราชิเอาไว้เราก็เต้นเป็นพักๆ ฮ่าๆ โอจังโคตรเท่ห์อ่ะ โฮก เสียงแบบเพราะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก>{}<!! แอร๊กๆๆๆ
 
ตอนนี้ก็ติดเพลงtrouble maker ชูวิทย์ๆ เพราะเอ๋แพร่เชื้อ ฮ่าๆๆ
 
แล้วก็นั่งเม้าเรื่องบ้าน เรื่องจั้มพ์ จนถึงหกโมงเช้า ไม่หลับไม่นอนกัน=[]=;; จนแม่มินลงไปตักบาตรแล้วเรายังไม่นอนกันเลย
 
 
 

 
 
 
 
 
 
แล้วตอนที่นอน  เสียงโทรศัพท์ของเอ๋ก็ดัง คอนบังนุ!! นากาจิม่ายูโตะเดสสส!! ตอนแรกที่ดังแค่สะดุ้งตื่น รอบที่สองนี่ฝันว่าโตะมายืนตะโกนแหกปากข้างหู ฮ่าๆๆๆ
 
แล้วfire beat ของใครไม่รู้ดัง หลายรอบมากไม่มีใครไปปิด นอกจากเอ๋ ฮ่าๆๆ ตื่นไวมาก ได้นอนกันสามชั่วโมงเองมั้ง ลงไปกินผัดซีอิ๊วที่แม่มินซื้อให้ ในสภาพที่เหมือนซากศพ-.-
 
เค้านี่ ตอนนี้เป้นโรคขี้ง่วงมากๆ ตอนนั่งที่ไรจะหลับตลอดเลย หลับแบบลึกแบบหลับจริงจังด้วย โฮกก เลยต้องนั่งหลังตรงตลอด กลัวเลยป้าย ToT
 
เดี๋ยวจะซวย แต่กระเป๋าเงินนี่กอดแน่น ฮ่าๆๆ
 
ตอนที่ดูคอนฯอาราชิกัน มินก็ขนซีรี่ย์ที่ไปหาซื้อมาแถวบ้าน เราก็ขอยืมเต็ม ฮ่าๆ ตอนเช้าพึ่งดูเรื่องQ10 ไปหน่อยนึง อยากดูมานานล้ะ อัตจังน่ารักมากกกกกกก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

edit @ 19 Mar 2012 20:16:17 by venus

1 Comments

พรุ่งนี้

posted on 16 Mar 2012 19:56 by venus-  in Diary
 
 
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้มีเวลาทำอะไรเลย ตอนนี้ก็ลุยอ่านหนังสือสอบอย่างเดียวเลย..
 
อยากจะแปลทรานซ์ ทำซับ มากๆ แต่ยังหาเวลาไม่ได้เลย ตอนนี้เลยอยู่ในสภาพที่อึดอัดมากๆ ทำได้อย่างเดียวคืออัพไฟล์โดยการปล่อยให้เครื่องมันอัพโหลดไฟล์ไปเรื่อยๆ
 
ถึงจะเป็นอย่างนั้นเราก็นอนดึกทุกวันเลย ToT;;
 
นอนดึกมากก็ยิ่งตื่นสายมาก
 
เมื่อคืนนี้นั่งคุยกับมินเรื่องนึงจนถึงตีห้ากว่าๆ มินโทรมาหา
 
ในวันพรุ่งนี้ เราจะไปนอนค้างบ้านมินล่ะ^o^ เอ๋ก็ไปนอนค้างด้วย แต่ว่าฝ้ายไม่ได้ไปเพราะติดทำงาน แล้วก็ไม่ค่อยสบายด้วย ช่วงนี้ฝ้ายไม่สบายหนักมากๆเลย
 
ตอนแรกเรานัดกันเอาไว้ว่าจะดูซัมแมรี่ด้วยกันวันเสาร์นี้ เราก็ตั้งตารอคอยมาตลอด รอฝ้ายคนเดียวเพราะว่าฝ้ายจะติดทำงาน แล้วก็จะไม่ค่อยมีเวลาว่างสักเท่าไหร่
 
เสาร์อาทิตย์ก่อนฝ้ายก็ไม่สบาย เข้าโรงบาลเลย เราก็เป็นห่วงมาก แต่เมื่อวานนี้เราก็รู้สึกผิดที่เหมือนไปพูดกดดันฝ้ายว่าถ้าไม่มาจะงอน ToT;; เราก็อยากดูซัมแมรี่เท่านั้นเองเมื่อคืนนี้จู่ๆก็รู้สึกจิตตกขึ้นมา เรื่องที่จั้มพ์ยกเลิกมาคอนฯในไทย T[]T;;
 
จิตตกว่าทำไมถึงยกเลิกกระทันหันนั่นล้ะ=.= ตอนนี้เลยกลายเป็นว่า ไม่อยากจะพูดถึงเรื่องนี้อีกแล้ว
 
เราเชื่อว่าหลายๆคนที่ชอบจั้มพ์และตั้งตารอคอยคงจะเสียใจเหมือนกันเนาะ
 
ช่วงนี้ก็นอนดึกมากหน้าก็เลยโทรมมากเลยT^T
 
 
วันก่อนย่าซื้อกางเกงรัดรูปมาฝาก เราก็เห็นตอนแรกคิดว่าใส่ไม่ได้หรอกเพราะขนาดมันเล็กมาก แต่พอลองใส่เนื้อผ้ามันยืดแล้วก็สบายมากเลย เลยติดใจตัวนี้ไปเลย
 
 
 
ตอนที่เราไปบ้านเพื่อน เราไม่ได้ชั่งนํ้าหนักมาราวเกือบปี แล้วเราก็ไม่ได้ไปไหนอยู่บ้าน กินๆ นอนๆ กินเสร็จก็นอน แล้วกินตอนดึกทุกวันเลยด้วย เราคิดว่าหลายๆคนที่นอนดึก ยิ่งดึกก็จะยิ่งหิว จริงๆนะ
 
เราก็รู้สึกว่า ขา สะโพกเราใหญ่ขึ้นเยอะมาก เพราะไม่ยอมออกกำลังกาย วันๆเอาแต่เล่นคอม นอนแล้วก็กิน เจริญเลย กลิ้งเลยดีมั้ยเนี่ย ฮ่าๆๆ
 
แต่ถ้าทุกๆคนอยู่บ้านไม่ได้ออกไปไหน ไม่ได้กินข้าวทั้งวันก็คงจะไม่หิวกันใช่มั้ย? โดยเฉพาะตอนที่เล่นคอม เค้าเป็นแบบนั้นตลอดเลย พอไปชั่งนํ้าหนัก นํ้าหนัก46กิโลฯ เราตกใจมาก เพราะตั้งแต่ขึ้นมอปลายมาสามสี่ปีก่อนจนถึงตอนนี้ นํ้าหนักเค้าจะราวๆ 50 นิดๆมาตลอด ไม่เคยลดลงขนาดนี้มาก่อน แต่ยังไงก็รู้สึกว่าร่างกายเราไม่ค่อยแข็งแรงเพราะไม่ได้รับสารอาหารอะไรเท่าไหร่เลย บางทีก็กินขนมแทนข้าว
 
ต้องออกกำลังกายบ้างซะแล้วล่ะT^T;; เดี๋ยวจะป่วยง่าย ตอนนี้เราก็กำลังพยายามอย่างสุดความสามารถในการต้อนให้ป๊าไปออกกำลังกาย เพราะป๊าอ้วนมากกกกกกกกกกกก กินเยอะมากกกกกกกกกกกกก คือเห็นเรากินอะไรไม่ได้ต้องมาขอกินด้วยตลอดเลย ToT;;
 
ยิ่งอายุมากก็ยิ่งโรคเยอะ เดี๋ยวคิดค้นหาวิธีใหม่ จะเอายังไงดี-.- ตอนนี้กำลังถ่ายรูปป๊าตอนที่ถอดเสื้อพุงพลุ้ยๆ แล้วเอาลงคอมฉายหน้าจอใหญ่ๆให้ป๊าดู เผื่อจะฉุกคิดได้บ้างว่าตัวเองควรจะไปออกกำลังกาย
 
แต่ปรากฎว่า แค่รู้สึกแค่ช่วงเวลานั้น แล้วก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม
 
=___=;;
 
 

edit @ 16 Mar 2012 20:23:46 by venus

1 Comments

โชคดีได้นิตยสาร Non-no 2012.04 ฟรี!(>_<)

posted on 11 Mar 2012 23:48 by venus-  in Diary
 
 
วันนี้ไปที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์มา อันที่จริงไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่ด้วยความบังเอิญ ที่ไปเจอบูทนึงที่วางแมคญี่ปุ่นไว้ที่พื้นด้านหลัง คือมันอยู่ในซอกหลืบมากๆ แต่สายตามันก็ไปป๊ะเห็นพอดี
 
ก็เลยขอดู แล้วก็ตื่นเต้นมากเพราะมันเป็นเล่มใหม่ แล้วสุดท้าย เจ้าของบูทนั้นซึ่งเป็นคนญี่ปุ่นก็ถามว่า "อยากได้มั้ย จะให้นะ"
 
ทาเคชิมะซัง เจ้าของบูท โฮมสเตย์อินเจแปน บินมาจากนาริตะมาร่วมงานนี้ทุกปีและจะซื้อแมคมาด้วย แล้วก็จะให้สำหรับใครที่อยากได้^-^ เราก็เจอพอดีดีใจมากๆเลย รู้สึกว่าโชคดีมากที่ไม่เดินอ้อมไปอีกทางเพราะมันไกลกันพอสมควรเลย
 
วันนี้ตอนที่จะไปเจอทาเคชิมะซัง เราก็มาถึงที่นี่ราวๆสามโมงกว่าๆ นั่งรอมินอยู่ที่ฟูสคอร์ด มินขนเสื้อผ้ามาอยู่ที่บ้านแถวลาดพร้าวพอดี เราก็นัดกับมินเมื่อวานแล้ว เพราะทาเคชิมะซังบอกว่าถ้าจะเอาก็มาพรุ่งนี้ตอนหกโมง แต่เราไปถึงก่อนอีก ราวๆห้าโมงนิดๆเอง ตอนแรกเห็นคนนี้ไปมอบรางวัลให้บนเวทีด้วย(><) ตัวสูงมากๆเลย สูงที่สุดในกลุ่มคนญี่ปุ่นที่ขึ้นไปบนเวทีตอนนั้นด้วย>_<
 
พอตอนที่เราเดินเข้ามา เราก็เจอทาเคชิมะซังเดินมาพอดี เราก็เลยเรียกทักเอาไว้ แล้วเค้าจำเราได้ ก็พูดภาษาญี่ปุ่นว่ามาเอานิตยสารใช่มั้ยครับ แล้วก็เดินไปเอากล้องดิจิตอลมาจากในซุ้ม จะถ่ายรูปเราด้วย ถ่ายทั้งสามคนเลย ทาเคชิมะซังว่าอย่างนี้ สักพักก็ขอพี่ที่อยู่ในบูทถ่ายให้^o^
 
อันนี้มาจากไอโฟนของมิน ปรับแสงเป็นสีส้มเลย ฮ่าๆ เพราะตรงที่ถ่ายมันมืดมากเลย ตอนแรกที่ถ่ายมันมืด ทาเคชิมะซังก็เลยบอกให้เปิดแฟตเอา
 
 
 
ตอนแรกจะให้เราแค่เล่มเดียว พอมินไปด้วยก็เลยถามมินว่าอยากได้ด้วยใช่มั้ยอยากได้เล่มไหนล่ะ มินก็ชี้ไปที่แมคที่อัตจังลงหน้าปก สรุปก็เลยได้ไปทั้งคู่ดีใจมากๆเลย
 
ขอบคุณมากๆเลยจริงๆนะคะ บางทีเรื่องดีๆ ก็เข้ามาโดยที่ไม่รู้ตัวเลย หลายรอบมากๆ จู่ๆก็ได้แมคฟรีซะอย่างนั้น>< ดีใจมากๆเลย โฮกก T[]T;; ทาเคชิมะซังก็บอกพวกเรานี่โชคดีน้าได้แมคด้วย เราก็ดีใจกันมากๆเลย แล้วก็บอกลามา ด้วยอารมณ์ที่ดีใจมาก(ToT) แทบจะกระโดดตรงนั้น พอออกมาจากประตูก็กระโดดอย่างไม่อายใคร ฮ่าๆๆ
 
 
 
มีของแถมติดมาด้วย เย้ ของเดือนใหม่เลยเย้
 
 
 
แมคที่เราได้มาเป็น Non-no 2012.04 ที่มิเรย์และอาซึสะ(อดีตนางแบบst)ลงหน้าปกคู่กัน อันที่จริงเรารู้สึกเหมือนมีลางกับหน้าปกนี้มาก เพราะตอนนั้นป๊าเรานั่งดูstกับเรา ป๊าก็ถามว่าแมคนี้มันเอาเข้ามาโฆษณาในstหรอ เราก็บอกใช่ๆ แล้วก็บอกสองคนนี้เป็นนางแบบเก่าของstนะ แล้วก็รู้สึกว่าหน้าปกเล่มนี้มันน่ารักมากๆ
 
แล้วก็ไม่คิดว่าจะได้(><) เหลือเชื่อมากๆเลย
 
 
 

 
 
ของแถมก็เป็นกระเป๋าใหญ่ น่ารักมากเลย เอาไว้ใส่พวกครีมอาบนํ้าหรือของอย่างอื่นเวลาที่เราออกไปเที่ยวไหนได้ด้วย ชอบจังเลย ป๊าเราก็บอกว่าสีชมพูกับสีฟ้าเข้ากันมาก ซิปก็สีชมพูหวานน่ารักมากเลย ดีใจที่ป๊าชอบ ฮ่าๆ
 
และที่ยิ่งไปกว่านั้นก็คือนนโนะเล่มนี้ มีราคาค่อนข้างแพงเวลาเข้าไทย เฉียดๆ สี่ร้อยกว่าๆเกือบห้าร้อยบาทไทย คิดสภาพได้ฟรี แถมของใหม่ล่าสุด มีของแถมมาให้แถมหน้ากระดาษเรียบเช้ง ToT
 
ดีใจง่า ฮือ T__T;;
 
ในเล่มนี้ ก็มียามะจัง ยูโตะ ไทปี้ลงด้วยล่ะ อ๊ากกกกกกกก ดีใจเข้าไปใหญ่เลย แถมมีโฆษณาพรีวิวstของมาริอีกด้วย คนละหน้าปกกับที่ลง อันที่โฆษณาลงสวยหวานมากๆ
 
หน้าที่ทั้งสามคนลง
 
 
จะสังเกตได้จากหลายๆแมค ว่าไทปี้จะพูดชื่นชมยามะจังกับยูโตะมากๆเลย>< ดีจังเลยที่สนิทกันเนาะ
 
เราก็นั่งดูแมคที่มินได้มา หน้านี้อัตจังน่ารักมากเลยขอถ่ายคู่เป็นที่ระลึกสักหน่อย เย้ๆๆ
 
 
 
เค้าชอบกระเป๋าของแถมที่มินได้มากๆเลย น่ารักมากๆเลย(><)
 
วันนี้พอมินมาถึงเราก็ชวนเม้าทันที ในหลายๆเรื่อง เผลอแปปเดียวก็ล่อไปเกือบห้าโมงกว่าแล้ว ก็เลยเดินไปที่ซุ้ม ที่ปิดกันซะส่วนใหญ่แล้ว
 
ในเร็วๆนี้ เราจะได้เจอกับมินเอ๋ฝ้ายแล้ว จะดูซัมแมรี่ด้วยกัน^^ มินมีแผ่นแล้วเรียบร้อย โฮกกก ตื่นเต้นมากๆเลย อาจจะไปนอนค้างบ้านมิน ตอนนี้ขอป๊าไว้เรียบร้อย เอิ้กๆ เตรียมตัง จะได้เจอทุกๆคนแล้ว เย้ๆๆๆ
 

 
1 Comments
Previous | Next